I love cards! What about you?

Iedereen heeft zijn/haar eigen-aardigheden, zo ben ik bijvoorbeeld dol op kaarten. Of het nu gaat om gelukskaarten, inspiratiekaarten, orakelkaarten, affirmatiekaarten, gesprekskaarten of gewoon een verjaardagskaart, I love it!
Ik maak ze, verzamel ze, deel ze, ik kijk er graag naar en houd ervan om kaarten te sturen en te ontvangen, zowel per post als digitaal en het liefst onverwachts.

Een kaart betekent voor mij zoveel meer dan ‘gewoon een kaart’. Iedere kaart heeft zijn eigen energie en kaarten geven je inzicht of zorgen ervoor dat je daadwerkelijk actie onderneemt en in contact komt met je eigen wijsheid.
Je kunt ze ook op verschillende manieren gebruiken, dagelijks als leidraad voor je leven, ter inspiratie, om een bevestiging of antwoord op een vraag te krijgen, als troost of gewoon omdat je het leuk vindt en wilt weten welke boodschap je op dat moment mag ontvangen.

Ook trek ik graag, op verzoek, een kaart voor anderen.
Iedereen kan kaarten trekken, maar sommige mensen hebben er nog een beetje moeite mee om dit op gevoel te doen en ‘proberen’ vertrouwen over te brengen vanuit het hoofd. Dan is niet je ziel aan het werk, maar je ego. In dat geval kan het fijn zijn als iemand die onbevangen is een kaart voor je trekt.

De kaarten zijn altijd raak en komen altijd op het juiste moment. Alles wat op je pad komt heeft een betekenis en dat kan voor iedereen weer verschillend zijn. Het kan soms voorkomen dat je een kaart niet begrijpt of nog niet kan plaatsen, je kunt er dan op vertrouwen dat het je duidelijk zal worden en natuurlijk kun je ook altijd om hulp vragen.

Vanavond start ik met een experiment, geen spreekuur, geen vragenuur, maar een ontvanguur (van 20-21 uur).
Ik stem me dan geheel af op jou en/of je vraag en het enige dat jij hoeft te doen is je persoonlijke boodschap te ontvangen. Uiteraard hoef je je vraag niet openbaar te stellen, het mag ook via een PB of de chat.

Tot vanavond, 20.00 uur?

Liefs,
Sety

Present moment

Advertenties

Mindfulness hardlopen

Ik schreef er al eerder een blog over op mijn Facebook pagina en inmiddels is het een feit. I did it! Ik heb vorige maand de halve marathon (21,1 km) van Amersfoort gelopen. Iets wat ik een half jaar geleden nog niet gedacht had.
Wat voor de ander peanuts is, betekent dit voor mij zoveel meer dan ‘gewoon’ een rondje hardlopen. Ik heb hier vooral het afgelopen half jaar op verschillende niveaus naartoe ‘gewerkt’….
Na mijn inschrijving besloot ik dat er geen weg meer terug is en dat ik het gewoon ging doen. Ik vertrouwde erop dat ik alle hulp zou krijgen en inderdaad.

Voor mij was het zowel een symbolisch afscheid als een nieuw begin. Tevens realiseerde ik mij dat het die dag Vaderdag was en dat maakte het voor mij extra bijzonder. Eenmaal over de finish, betekende dit letterlijk en figuurlijk een streep onder het verleden. NU is het enige dat telt.
Het plaatje geeft precies weer wat ik al die tijd heb gedacht en dat geldt natuurlijk niet alleen voor hardlopen, maar voor alles in het leven.

Hardlopen

Sinds december vorig jaar ben ik specifieker gaan trainen en mindfulness hardlopen heeft ervoor gezorgd dat ik na drie maanden in zo’n heerlijke flow zat dat ik mijn doel al bereikt had.
Hierna kwam ik wel in een hardloop dipje terecht, maar na een paar weken heb ik de draad weer opgepakt.
En met slechts 1x in de week hardlopen, is dit voor mij wederom een bevestiging dat als je iets dolgraag wilt, het mogelijk is. Een dosis wilskracht en een paar fijne schoenen is in principe het enige dat je nodig hebt.

Mindfulness hardlopen is voor mij bewust hardlopen en tegelijkertijd ontspannen. Bewust ademhalen, iedere stap die je neerzet voelen, alle emoties in je lijf ervaren en vooral genieten van de omgeving.
Het helpt je lichaam en geest gezond te maken. Door zelf in beweging te komen, komt alles in beweging en wordt je sterker op alle terreinen.

Natuurlijk herken ik het stemmetje in mijn hoofd dat allerlei excuses verzint om niet (verder) te hoeven te lopen, zegt dat ik het niet kan, pijntjes voel en ga zo maar door. Het is de kunst om dat stemmetje in je hoofd niet te geloven. En hoe vaker je daar mee speelt, hoe makkelijker het wordt. Ik ervaar iedere keer dat zodra ik een negatieve gedachte of pijn accepteer, het ook snel weer verdwijnt. Achteraf lach ik om de dialogen die ik met mezelf heb gevoerd en voor ik het weet ben ik al weer aan het nagenieten van een mooie duurloop.

Wil je ook (mindfulness) hardlopen, maar vind je het lastig om te starten of om het consequent vol te houden? Ik help je graag op weg.

Just do it!

Mijn persoonlijke wereldreis

Laten zien wie je bent en waar je voor staat is kwetsbaar en eng, maar het is zo fijn om je angsten te overwinnen, de controle los te laten en gewoon te DOEN….
Ik ging al vroeg op wereldreis en hoewel ik me daar natuurlijk bewust weinig van kan herinneren, herinner ik mij onbewust steeds meer.

Iedere dag realiseer ik mij hoeveel geluk ik heb, ook als het een dag tegenzit. Zonder mijn biologische en adoptie ouders, maar ook de nieuwe partner van mijn moeder die op mijn dertiende in mijn leven kwam, had ik mijn dromen niet waar kunnen maken en was ik er waarschijnlijk niet eens meer geweest. Dat besef zorgt ervoor dat ik van ieder moment geniet en het beste uit mijn leven haal.

Als baby van drie maanden hebben mijn biologische ouders mij ter adoptie gegeven, omdat ik ernstig ziek was en ze mij wegens benarde economische omstandigheden niet in leven konden houden.
Ik heb de kans gekregen om in een liefdevol gezin en in een veilige omgeving op te groeien.
Toen ik negen jaar was, overleed mijn vader aan de ziekte kanker. Een ziekte waaraan meerdere familieleden zijn overleden.

….

Op een gegeven moment bleek mijn gezichtsvermogen gedaald naar 10%, door de medicijnen die ik slikte. In 2005 kreeg ik de mogelijkheid om mijn ogen te laten laseren, waardoor ik weer volledig zie. Mijn ogen gingen toen letterlijk en figuurlijk open…

En toen brak er een hele heftige periode aan. In die tijd leefde ik allesbehalve gezond.

De rode draad die door mijn leven liep is die van verlies en afwijzing, althans zo ervaarde ik dat toen. Bang om nog meer dierbaren te verliezen of dat mensen me niet lief vonden, ging ik me automatisch aanpassen. Inmiddels weet ik dat niemand je af kan wijzen, behalve jezelf.

Op een gegeven moment besloot ik dat er iets moest veranderen en toen ging ik op ontdekkingsreis.
Toen ik hierna ook fysiek ging reizen, waaronder naar mijn geboorteland en geconfronteerd werd met hoe het had kunnen zijn, ging ik pas echt anders naar het leven kijken.

Ik leerde om mijn leven te helen en ontdekte ik dat ik niets of niemand nodig heb om gelukkig te zijn. Steeds meer maakte ik gebruik van mijn innerlijke kracht en stem. Hierdoor kan ik iedere situatie makkelijk accepteren zoals het is. Ook ben ik op een andere manier naar anderen gaan kijken, zonder oordeel. Ieder heeft zijn/eigen proces en lessen te leren.

Overtuigen is hierdoor niet nodig, desondanks wil ik wel mijn kennis, eigen-wijsheid en poSITIviteit met je delen en je mag zelf bepalen of- en welke inzichten je er al dan niet uithaalt. Makkelijk toch?

Ik ben ontzettend dankbaar voor deze mooie wereldreis en alle mensen die ik tot nu toe op mijn reis ben tegenkomen. Wordt met veel plezier vervolgd….

Liefs,
Sety (Siti Muntanah)

Home